Pallekarmar

Pallekarmar er jo populært i hagesamanhang, men då helst i heil form som bed og kjøkenhage. Eg har ein raskhaug midt i åsynet til hagen som eg jo sjølvsagt har lyst til å skjula. I sommar har eg også brukt mykje tid på å byggja steintrapper og leggja stein til ein hagegang. Yvonne Dengin seier i ei av hagebøkene sine at det viktigaste er å byrja med strukturen og grunnmuren i hagen. Det er det eg held på med no. Grunnmuren skaper ramma rundt blomane og plantene. Dessutan er det gøy.

Når litjpia si største glede er å få sminke seg og andre - ho har det ikkje frå meg, så tenkjer eg det er bra at ho ser at kvinnerolla også inneheld steinlegging. "Ikkje sant du er verdas sterkaste mamma, mamma?". Klart det....

Tenkte litt fram og tilbake på kva eg skulle bruke til å byggja opp ein kant mot raskhaugen. Planen er å planta bambus. Har lest at dei kan vera fæle til å spre seg, men det gjer ingen ting at dei sprer seg opp i raskhaugen. På Trädgårdsonsdag, svensk TV, så ga dei råd om å bruke ei tett plastplate på dei sidene ein ikkje vil at røtene skal gå. Tenkjer å leggja det på innsida av treveggen som ekstra vern. Vel, eg var inne på å bruka torvblokker, men så kom eg på pallekarmene. Besta har hus rett ved palleleverandøren i Ulvik og der kostar dei berre 90 kr stykket. Eg delte dei i to, bretta dei ut og tilpassa dei til kvarandre. Sette ned ein trestake på tre stader bak og skrudde dei tre høgdene fast til trestakene for stabilitet. I tillegg er dei støtta opp med steine i endane. Problemet med pallekarmane på sikt er sjølvsagt at dei ikkje er trykkimpregnerte så ein får jo så kor lenge dei held, men innan den tid kan eg jo ha fått lyst på forandring uansett.

 

Det er uhorvelege mengder gamalt jernskrot på tomta til smedhuset. Fann mellom anna ei gamal skeise.

Fint med Finn

Dette har vore ein handarbeidssommar. 

Og då meiner eg godt gamaldags arbeid som steintrappbygging i tillegg til lappeteknikk og anna småplukk. Slik får ein trent både finmotorikk og grovmtorikk. Aller mest nøgd var eg sjølvsagt med trappa. Det har også vorte auka opp til ein stor hellelagt gangveg og eit par trappetrinn til. Kjem nok bilete etter kvart, men regnet tok oss og eg måtte på jobb i byen.

Mor mi held fortet med litjpia og eit barnebarn til. Ho er fabelaktig grei, elsker å vera med barnebarna og er full av planar, turar og legg opp eit bra program for ungane.

Elles har eg tråla Finn på nytt og fekk tilslag på desse fine 50-talshagestolane. Med på lasset fekk eg eit par staudar frå bedet samt gamalt sengetøy, handdukar, eit par fat, nokre rullar tapet frå 50-talet mm. Vert litt småglad av slikt. No lurer eg på når eg skal få brukt det. Hm, berre det ikkje vart husafyll, men kjem til nytte.

Eit lite raudt futteral

Måtte til slutt innsjå at den gamle macbooken min heldt på å dette frå kvarandre og i grunnen halta litt etter snart 5 års trufaste slit. Den siste veka har også stikkontakten falt frå kvarandre.

Eg har difor kjøpt ny macbook pro i nett same storleik 13'', må jo få den ned i veska. 

Er ikkje så veldig forkjust i den derre metalliclooken så den kvita gamle maskina (ikkje fullt så kvit og fin lenger etter at nevøen lakka den med neglelakk og neglelakkfjernaren øydela finishen) er framleis ein designfavoritt. 

Derimot hadde eg sett denne raude varianten hjå bokhandelvertinna på Litteraturhuset i Bergen. Ein slik måtte eg ha. Viser seg diverre at Eplehuset ikkje lenger fører vara, men til slutt fann eg den på Amazone - Incipio Feather. Kjem i eit utal fargar. 

Bestilte glad og lukkeleg og fyrst etter å ha trykt bekreft kom eg på at eg var vekkreist dei dagane den skulle leverast. Då er det godt å ha gode naboar.

No er den nye macbooken installert med programvare og midt lekre, raude cover. 

De har vel aldri sett vakrare mac?

Lekker lampe

I dag har eg vore på ein av mine favorittkafebutikkplassar. Nemleg Patina på Evanger. Eg må alltid innom der dersom eg køyrer forbi og dei er opne. I dag skulle eg henta Litjpia som har vore på eit lite ferieopphald i Ulvik grunna streiken. Evanger er ca midt mellom Ulvik og Bergen.

Fekk oss ein kaffe og deilige smørbrød i solsteika i tillegg til å kunna suga inn den gode atmosfæra. 

På vegen klarte eg rett nok å irritera meg grøn over ein bil som laga kø. Det er lov å køyra sakte, men då må ein sleppa folk forbi når ein ser ein lagar kø. Denne bilen bremsa ned i 60 når den køyrde inn i tunnelar og når vi kom til stader der det var høveleg å køyra forbi så suste den opp i 80 og auka farten i det eg køyrde forbi. Arghhh....

Vel, vel, dette skulle jo handla om den nye lampa mi. Er den ikkje strålande vakker i all sin pastell? Lurer no på om eg må byta leidning også eller berre kontakt for å få den inn i dei jorda støpsla. Den fann eg hjå favorittkafebutikken min på Evanger. 

Ha ein strålande kveld.

Fanabolero

Snakk om tre i eitt. Dette er eit skikkeleg kinderegg. Eg har strikka, hekla og brodert. Trur dette må vera det mest forseggjorte plagget eg nokon gong har laga. Kanskje er det difor eg har budd i det i dag. Som Besta sa så kan det eigentleg brukast både til fint og kvardags avhengig av kva ein har under. Eg var også på ein fotoseanse i dag der eg brukte jakka. Diverre så er det nokon som eig dei bileta så eg kan ikkje berre bruka dei fritt utanom i privat samanhang. Og det er vel strengt tatt ikkje dette. De må altså nøya dykk med dei bileta eg fekk veninna mi til å ta på altanen på Kvinneklinikken i Bergen då sola diverre hadde gått attom ei stadig veksande sky. Ein smule irriterande kan ein vel seia. Jakka var sjølvsagt endå finare i dei proffe bileta i soljos enn i skuggedalen på KK. 

Eg er altså strålande nøgd med jakka. Fekk i tillegg kjøpt meg ei fin nål til å lukka ho med på Husfliden i dag av bein og tre.

Nett som eg sit her burde eg også ha rydda i heimen, men er alt for nøgd med jakka til ikkje å blogga om ho idag sjølv om det er midt på natta.

Eg har altså som de ser lagt på ein rutebord og nokre ekstra luserader (6stk) for å gjera det til ei jakke i staden for ein bolero. Det takkar eg meg sjølv for gong på gong, for den hadde nok ikkje vorte brukt viss den var ein bolero. Eg måtte også justera litt på skuldrene etter at eg sydde den saman for den siste luserekka gjorde at skuldrene sto eit par cm utanfor skuldrene. Såg nesten ut som eg hadde skulderputer. Det er ikkje den effekten eg ynskjer så då korrigerte eg det. Sidan eg tok med dei ruterekkene på bolen også så fekk eg jo ganske så mykje ekstra å brodera også. Det tok 2-3 kveldar å brodera alt. De finn mønsteret på Ravelry og Epla.

Gamalt plagg - ny eigar

 

Har rett som det er vore inspirert av Kaffe Fasset også då eg strikka denne dressen i 2007. No har den kome i retur og har vorte nett passe stor til Litjpia. 

Ho kledde han utruleg godt og har på dette biletet vore grei med mor si for eigentleg tykkjer ho dressen er for babyar. Etter å ha fått mykje skryt for han i løpet av dagen frå fleire så er det lov å håpa at han kan verta brukt i barnehagen i vinter.

Eg nyt kvart eit minutt ho går med han og heldigvis har vi arvtakarar slik at strikkeplagga vert brukt av meir enn eitt barn. Nett dette plagget lurer eg også på om ikkje skal få lova til å koma i nostalgibunken slik at det kan dukka opp i seinare generasjonar også.

Gamal design og strikk som politisk motstand

Gjorde nett eit djupdykk ned i nokre gamle posar og fann at schlägeren min frå tidleg 90-tal. Eg laga hauger av desse luene. Det skulle jo vera ein brei brem som vart bretta opp og gjerne festa med ei nål på den tida. Trådene er ikkje festa og eg gidd ikkje å gjera det no heller før moten bles den vegen igjen. Elles kjenner eg at den er god og har god passform. 

Tenkj det er snart 20 år sidan. Mellom anna sat eg på den tida utanfor Stortinget og strikka mot EØS. Det vart laga eit digert lappeteppe som dekte heile muren framfor Stortinget hugsar eg. Ikkje det at det hjalp diverre, men ei kjekk form for markering av motstand. Under EU-kampen song eg i koret Stemmevett. Vi song mellom annan ein madrigal mot EU. Siste hausten var eg så forkjøla at eg song alt frå tenor opp til sopran på ei veke. 

Elles har vi vore hjå "Leker og mer" i Lille Øvregate og høyrt på ein fornøyeleg versjon av Reveenka før Litjpia gjenoppsto som katten Korse.

EIn skal tidleg krøkast som god husmor skal verta

Eg er ikkje nokon interiørbloggar, og dei siste par åra har eg vore litt kvalm og lei av interiørmagasin etc. Får liksom litt dårleg samvit og forbruksspøkelset hengande over meg. 

No ser det derimot ut til at samvitet har tatt ferie igjen for eg storkoste meg med nokre interiørblad i helga og byrja leggja planer for hytta mi igjen. Det kan jo henda at det har med at Litjpia har byrja å leika sjølv slik at det vert meir tid til mors aktivitetar.... Hmf..

Sidan vi var to mødre og fire barn under 4 år på hytte åleine på sørlandet så vart det ikkje mykje tid til anna enn å halda ungane i ånde. Det var fyrst på veg heim at eg såg mitt snitt til å stikka innom Annas Rom. Så då fekk eg lagt igjen litt pengar fyrst og fremst til gåver, men jaggu forelska ikkje Litjpia seg i eit lite strykejern og strykebrett frå Maileg (ja, det er visst det den heiter den derre kaninen som har meir enn hjartet begjærer). Eg smelta heilt av ho som sat og strauk og strauk. Det har vore i stadig bruk både i bilen og heime.

Oppskrift på livmorstrikk

Tok ein sjekk på friends projects på Ravelry og fann oppskrift på livmor med eggstokkar hjå min kollega Ingrid. Biletet har eg lånt frå Ingrid på Ravelry. 

Herleg. Kanskje ikkje den anatomisk sett riktigaste modellen, men no kan du altså enkelt strikka deg ei livmor. Det spørs om ikkje det vert gåva for gynekologen som har alt.

Her finn de i alle fall oppskrifta.

I tillegg har Judith gjort meg merksam på ein strikka versjon av hjernen. Den finn ein blant mange andre versjonar på Museum of Sicientifically Accurate Fabric Brain Art

Still light tunika

Eg har sikla over denne oppskrifta lenge og endeleg hoppa eg i det. Ein smule inspirert av Caloweena. Tunikaen er veldig populær på Ravelry med ikkje ferre enn 387 prosjekt ferdige eller i gang. Det kan eg godt skjøna. Sikkert fleire av de der ute som har strikka den allereie. 

Designaren er finske Veera og 100% rain som er ein av favorittane mine i bloggeverda når det gjeld stilig og fargesterk design.

For fyrste gong i mitt liv har eg hive meg på ei oppskrift på engelsk, men det går i grunnen forbausande lett så no kan eg berre angra på at eg har venta så lenge. Garnet er Tynn alpakka kjøpt på Husfliden. Gode gamle Husfliden. Må seia eg var litt overraska om ikkje forferda då eg måtte læra ei av damene der om Ravelry, men eg kan også ver opplysningskontor for mønster og strikk.

Sist helg var eg på "bli ny"-kurs i Oslo eller nærare bestemt Sandvika så no har eg fått ekspertuttalelse på at grønt er ein kledeleg farge for meg sidan eg er VÅR og har grøne auge. Eigentleg visste eg dette, men sidan mor mi er så glad i grønt at ho også helst et godteri som er grønt så har eg halde litt tilbake på den fargen. Det var på tide å la alt det fare så eg har vald å strikka tunikaen i eit flaskegrønt, melert garn. 

Tunikaen skal strikkast frå topp til botn og sidan SM i mønsteret tyder Slip Marker så tenkte eg det var på tide å kjøpa seg maskemarkørar. Det har vore inkjeeksisterande i mi verd til no i dag då dei vakre markørane eg kjøpte av Mono til stor glede låg i postkassa mi. Takk!!!

Jul i vintage arvegods

Som eg har sagt tidlegare så har eg vore med og rydda på loftet etter besteforeldra mine. Der var det mange gamle klede. Deriblant denne kjolen.

Den var mormora mi sin og mor mi trur ho brukte han på slutten av 40-talet då onkelen min var liten gut. Sidan oldefar min var skreddar er det også mest sannsynleg han som har sydd han. 

På føtene har eg farmor sine gamle sko frå 30-talet då ho var ung og gjekk i selskap. Dei har nesten den same fargen.

Mest overraska er eg over at han passer så godt som han gjer. Eg tenkjer på bestemora mi som lita og nett, og sikkert 10 cm kortare enn meg. Men han sit faktisk som støpt. På innsida har eg til alt overmål ein av dei gamle underkjolane hennar.

Diverre er lyset på årets kortaste dag ein sorgens kapittel så det er absolutt ikkje tilrådd å zooma bildene. Litjpia har også grisa på linsa ser det ut til slik at eg har fått ein imaginær flekk på kjolen. Det får de bæra oer med. Eg kunne berre ikkje dy meg for å visa han fram.

Lille vinkel/angle

Tora Frøseth har nokre av dei finaste og mest elegante mønstra eg veit om i bloglandia. Dessutan har ho veldig god sans for fargar. 

Eg har ei stund tenkt eg skulle strikka denne babyjakken, men den har vorte liggjande i køen ei stund. No derimot er eg ca halvvegs. Eg er ikkje heilt sikker på kva dette midlertidige opplegget er.... og lurer veldig på om eg kjem til å verta kvitt den bomullstråden, men eg håper på det beste.  Uansett vert eg meir og meir nøgd med mønsteret. Eg bruker Røros lammulgarn denne gongen.

I love the design of Tora Førseth and think they are one of the more elegant and stylish patterns I have seen in bloglandia. For some time I have been thinking of trying out this pattern of a baby jacket but it has been stuck in the queue for a while. I am becoming more and more fond of the pattern though. For this jacket I am using Røros lammulgarn.

Feministar strikker i rosa/A feminist knits pink

Er det arv eller miljø som gjer at små jenter på 3-6 år vil ha rosa og hello Kitty? Det kunne sikker Harald Eia sagt mykje tøv om. Uansett så er det slik at dersom 4 åringen skal få lyst til å bruka strikkejakka si så må den vera i rosa. Vel, ho ville ha striper med rosa, lysegult, lysegrønt og det kunne godt vera blomar. Så då slår eg til med det rosa garnet eg fekk frå Lises hobbyblogg.  Blomane trur eg skal få vera Kaffe Fassets valmuer.  Så då får vi sjå. Dei er ikkje alltid så enkle å tilfredsstilla i den alderen. Sterk vilje er bra å ha.

Is it biology or environment that makes girls at the age of 3-6 want everything pink? Harald Eia and his semientertaining program on the topic could probably tell us a lot of nonsens on that too. If the four year old is going to wear her sweater though it has to be pink and have stripes in yellow and green she told me. They have a strong mind and opinion at that age and are not always easy to please. She wouldn't mind flowers either so I have decided on Kaffe Fasset's persian poppies. And finally I get to use the yarn I got from Lises hobbyblog.

Matpakkeglede og barnehagelengt

På sjølvaste 8. mars er det heilt på sin plass å erkjenna at no er både mor og dotter klår for å få barnehageplass. Mora kanskje endå meir enn dottera. Sidan Bergen kommune endeleg har klart å innføra at åleinemødre i jobb eller studier skal prioriterast i barnehagekøen så gjekk vi frå nr 52 til 2 i køen. Vi er difor garantert plass, men ikkje før i august. No krysser eg fingrane kvar dag og trur eg må fingå ganske ofte på besøk i barnehagen for å innynda meg hjå ho som styrer opptaket.

Uansett så har vona om snarleg barnehageplass gjort behovet for matboks og flaske heilt prekært. I alle fall når ein har lagt sin elsk på blafre design. Vi (i alle fall eg.... litjpia vart ikkje presentert for alternativa) la vår fulle elsk på desse elefantane.

The international women's day should be the perfect day to say out loud that I want a kindergarden for my daughter now at this very minute. Saying that we of course went in search for a lunch box. I love Blafre design and couldn't resist this colorful box with elephants. 

Herlege 50-talet/ The lovely 50'ies

Eg har verdas beste naboar både over og under. 

I etasjen under bur Wenke. Vi har klart å adoptera ho som bestemor til litjpia. Dei fleste har jo i utgangspunktet to bestemødre og no har også litjpia fått si bestemor nr 2. 

Besta (altså Wenke) er også ein superstrikkar av rang, og det er kanskje ikkje ei sjel i Narviksområdet som ikkje eig eit plagg som ho har strikka. I tillegg så har ho sydd ein heil masse i si tid og har også ein vev som ho håper snart kan koma opp og stå.

No har eg også fått låna av besta sitt mønsterarkiv. O'la,la. 

Her er det mykje inspirasjon å henta. 

Diverre har eg ikkje noko scannar så de må ta til takke med foto av heftene.

Noko av det beste er jo bilettitlane. Dette heftet frå 1957/58 er min store favoritt.

Sjekk desse overskriftene:

Se hva mamma har laget.

Våre forfengelige små døtre (er det dei eller vi som er forfengelege?)

Korrekt og kokett (ein vinnar spør du meg)

Ramsalt sjø og lys sommerkveld

I have perfect neighbours. We have adopted the woman downstairs as a grandmother. She is a knitaholic with a huge production of wonderful mittens, jumpers, dresses etc. She also used to sow and weave. It turned out she also has this wonderful collection of old patterns that she lend to me from the 50'ies. Have a look! Unfortunately I don't have a scanner and had to photograph the pages instead. 

Kunsthandtverk og kongress i Thailand

Rett etter at eg kom heim frå kongressen "The first international congress on women's health and abortion" så streika mac'en min. Etter 10 dagar på service er den endeleg heime igjen.

Trass i at eg budde i 36. etasje så tok ei utal av ørsmå insekt bustad i mac'en min. Til slutt fann eg ut at det dreide seg om maur. Det er ikkje få fantasiar eg har hatt om at grunnen til kollapsen skuldast syreangrep frå desse myrene på den finstilte elektronikken.

Det er utruleg kor handicappa ein vert når ein er offline.

Eg orka ikkje å handla så mykje ute i Bangkok - eg orka eigentleg ikkje å reisa så mykje rundt denne gongen. Gjekk meg ein tur i eksosen og fekk ikkje gjort så mykje anna enn pedikyr, manikyr og massasje. Vel verdt pengane var det i alle fall.

Men om ikkje vi kjem til marknaden så kom marknadsfolka til oss. Det var rikeleg med boder som selde thailandske produkt inne på kongressen.

Tidlegare har eg vore på kongress i Chiang Mai og då kjøpte eg meg eit skjørt med dei typiske mønstra og broderia frå nord. Dei er utruleg flotte. Denne gongen vart det vesker og ei dokke. Oh, glede.

Eg elsker dei fargane. I kollagen finn de meg saman med ein nepalesisk kollega midt inne blant alle broderia.

Endra blogdesign?

Når ein sit heime på kveldane og trøyer tida med strikking og the Wire så vert det mange avbrekk på nettet. Noko må ein ha å gjera, og det å vaska ned huset eller liknande er ikkje det eg traktar etter. Skal eg vera heilt ærleg så er eg så glad når eg endeleg har svingt moppen at eg tykkjer det er nyvaska også etter ei veke. Men så dukker det opp hybelkaninar - på badet.

Det finst utruleg mykje å sjå der ute på free templates for blogger, men ikkje så mykje som er veldig aktuelt. Litt mykje fargar eller veldig sterilt med nokre vanvittige illustrasjonar. Her er vel ein av dei mest innhaldsrike sidene.

 Ikkje heilt enkelt å velja og når ein så skal forsøke så får ein beskjed om at dei møysommeleg tillaga listene ein har laga seg i sofall vert sletta. Då får eg lettare panikk. Dette er verkeleg upløyd mark for meg så då vart det ikkje fleire endringar denne gongen heller enn å endra litt skriftfarge. Hallo! kor avansert må det eigentleg vera? Eg har aldri likt å ommøblera. Ta vekk og leggja til derimot, men sofaen står der den står til den er så full av flekkar etter klissete barnehender og hendige uhell at han må bytast ut.

Nei, no er det på tide med ein ny episode the Wire og vidare strikking på ein vest til ein gut på 4 år.