Hidden igjen

Trass i at eg ikkje er heilt sikker på kor nøgd eg er med måten ein auker på til dette sjalet sidand det liksom ender med å "krympa" litt nedst så har eg altså strikka eitt til. Eg liker nemleg veldig godt den bølgekanten nedst. Kanskje må eg modifisera og laga mitt eige mønster. Denne gongen har eg brukt Drops alpakka (sennepsgul) og babyull frå Gjestal (brun). Mønsteret er altså Hidden in the forest av Veera Välimäki.

Det er ikkje alltid like enkelt å ta fine bilete i november i Bergen, men no har vi jo fint vær for tida. I tillegg har Litjpia plutseleg vist interesse for å vera modell. Det er verkeleg noko nytt. Kanskje ho var mest opptatt av å få merksemd frå mora som hadde vore meir enn busy og ein smule avvisande i forkant. Papirsortering, rydding, husvask - blæh for store og små.

PS: legg merke til den fine kombinasjonen med badedrakt og stiliongs. Vi prøver ut feriegarderoben.

Elles er det lite tid til blogging for tida. Litt stressa for å få i mål ein del ting før vi hiv oss på flyet til Australia om eit par veker. Eg skal på kongress og Litjpia med bestemor som barnevakt skal vera med. 

No har eg bestillt julekort, men lurer jo på kva slags prioritering det er frå mi side. Skikkeleg krampetiltak sidan vi kjem heim to dagar før jul, men det er vel greit å senda slike kort på litjjulkvelden og?

Hausttradisjon

Er det når noko har skjedd i alle fall to haustar på rad. 5 vaksne og 6 barn på plass på Tysso i helga. Denne gangen funka doen og regnet var bytt ut med indian summer. Fantastisk flott helg med gode, gamle vener. 

Det vart fiska ein lyr, makrell og brokkoli - squashen glapp av kroken. 

Late dagar på kaien, rosene vart klypte og ugrass luka av beddet. Då er eg nøgd.

Litjpia har gått sin fyrste fjelltur!!! Mor er imponert for det var mange trapper og langt å gå for ei jente på 92 cm. Sjølvsagt hjelper det godt å ha selskap av 5 andre flotte ungar som syns at det er gøy å leika med ei lita jente. 

Elles stakk eg ein kjapp tur innom Fretex i Åsane på vegen og fann endeleg eit nytt bord til stova som kan ta over etter det alt for låge forsamlingshusbordet som sto der frå før.  

Vakkert i Fjellveien

Det har vore nokre vakre og varme dagar på vestlandet i det siste. Ein riktig så nydeleg haust då vi berre vart ferdige med regnet i september. Det er no eg riktig får bevis for kvifor det er så gildt å bu i Bergen. Når det er rikig så surt og kaldt i resten av landet (les spesielt Trøndelag og Oslo der eg har familie) så er det framleis så mildt i Bergen at ein ikkje ein gong treng å nytta vottar. I dag måtte eg til og med kasta jakken på veg opp mot Fjellveien.

Det er ikkje alltid så lett å få tatt bilde av litjpia når ho spring rundt og helst vil springa rett mot kameraet fordi "berre må ha" nett det mamma held på med, men nokre fine bilde av raumakofta vart det jo. Eg har skrive om den tidlegare.

Endeleg fekk eg tatt nokre bilde av ho og meg saman også. Når det finst berre ein fotograf i familien på to så er det smått med det. Kasta meg over eit par forbipasserande som villig stilte opp. Det er ikkje alltid at moderen vert like nøgd med resultatet. Lett å få litt for mykje skugge og så er det jo det at ein gjerne vil verta avbilda på rettsida og ikkje vrangsida. Vi har jo alle ei finare og ei mindre fin versjon av oss sjølve. Når eg klager over resultata på bildene til mor mi seier ho;"ja, men du ligne nå på dæ sjøl". Kor irriterande går det ikkje an å vera. Eg vil ikkje likna på meg sjølv eg vil vera ein glansbildeversjon av meg sjølv. Det handlar trass alt om julekortproduksjon med tilhøyrande distribusjon. Vel, eit brukande resultat vart det i alle fall.