Fanabolero

Snakk om tre i eitt. Dette er eit skikkeleg kinderegg. Eg har strikka, hekla og brodert. Trur dette må vera det mest forseggjorte plagget eg nokon gong har laga. Kanskje er det difor eg har budd i det i dag. Som Besta sa så kan det eigentleg brukast både til fint og kvardags avhengig av kva ein har under. Eg var også på ein fotoseanse i dag der eg brukte jakka. Diverre så er det nokon som eig dei bileta så eg kan ikkje berre bruka dei fritt utanom i privat samanhang. Og det er vel strengt tatt ikkje dette. De må altså nøya dykk med dei bileta eg fekk veninna mi til å ta på altanen på Kvinneklinikken i Bergen då sola diverre hadde gått attom ei stadig veksande sky. Ein smule irriterande kan ein vel seia. Jakka var sjølvsagt endå finare i dei proffe bileta i soljos enn i skuggedalen på KK. 

Eg er altså strålande nøgd med jakka. Fekk i tillegg kjøpt meg ei fin nål til å lukka ho med på Husfliden i dag av bein og tre.

Nett som eg sit her burde eg også ha rydda i heimen, men er alt for nøgd med jakka til ikkje å blogga om ho idag sjølv om det er midt på natta.

Eg har altså som de ser lagt på ein rutebord og nokre ekstra luserader (6stk) for å gjera det til ei jakke i staden for ein bolero. Det takkar eg meg sjølv for gong på gong, for den hadde nok ikkje vorte brukt viss den var ein bolero. Eg måtte også justera litt på skuldrene etter at eg sydde den saman for den siste luserekka gjorde at skuldrene sto eit par cm utanfor skuldrene. Såg nesten ut som eg hadde skulderputer. Det er ikkje den effekten eg ynskjer så då korrigerte eg det. Sidan eg tok med dei ruterekkene på bolen også så fekk eg jo ganske så mykje ekstra å brodera også. Det tok 2-3 kveldar å brodera alt. De finn mønsteret på Ravelry og Epla.

Fritt etter Fana

Sidsel J. Høivik har laga nokre fine boleroversjonar av både Fanakofta og Setesdalskofta. 

Eg har sett på dei tidlegare, men no fekk eg plutseleg ånden over meg og smatt innom Husfliden i dag for å handla Finullgarn.

Valet fall på Fanakofta. Kunne jo ikkje verta anna når eg trass alt bur i Bergen.

Eg har så vidt kome igang og her ser de fargevalet. Hovudfargane er ubleika kvit og mosegrøn.

No maser Litjpia om at ho og vil ha. Enno er mor den største helten.

Hidden in the forest

Ligger litt dårleg an til å nå 11 sjal i 2011, men er i alle fall oppe i 6 stk så langt. Siste sjal er Veera frå 100% Rain sitt Hidden in the forest. Ho har jo nokre veldig populære oppskrifter på Ravelry slike som Still light tunik med 565 prosjekter og Striped study shawl med 1385 prosjekt. Båe har eg strikka tidlegare. Her har de tunikaen og her er sjalet. Denne gongen er eg ein av dei ti fyrste til å strikka sjalet så får vi sjå om denne oppskrifta vert så populært som nokre av dei andre. Eg kjem i alle fall til å strikka fleire. 

Eg har stort sett nytta restegarn til den rosa delen og noko prøvegarn til det kvite. Det er nok litt tjukkare enn garnet Veera brukte så eg gjekk opp i pinnestorleik.

Vel, vel, det er ikkje så lett å ta bilete i haustregnet. Viss de ser nøye etter så ser de at eg har på med Still light tunikaen :-).

Ny jakke og lue med daisies

Dette er vel ein av dei få oppskriftene eg har skrive ned, og eg liker å laga nye kombinasjonar av fargar på dette mønsteret. Modellen er også veldig fin på. Ermene ser litt store ut i forhold til bolen tykkjer eg sjølv når ein ser den på ein hengar, men bolen sit utruleg fint på kroppen og då kjem også dei litt vide ermane til sin rett. 

Denne gongen har eg også laga nokre daisies på ermene. I tillegg har eg laga ei lue delvis etter mønster av Myk start sitt mønster. Eg har laga ein annan versjon før.

Eg hadde kjøpt noko Baby wool garn på Stoff og stil som eg brukte til denne jakken. Eigentleg hadde eg tenkt å ha blått på heile ermene og bolen, men etter å ha strikka eitt erme såg eg at eg ikkje hadde nok så då endra eg plan og tok til dei to nøstene med lilla eg hadde. Eg hadde allereie strikka nedre delen av bolen med daisiane så eg heldt meg til ideen med mansjettar og volangane i blått. I tillegg måtte eg legga til nokre rekker med daisies på ermene for å drøya garnet. Til slutt viste det seg å vera eit fint val. Det var artig med litt meir variasjon.

E

Dr Løkelands helsekost

Medan vi venter på dei derre ullbuksene så skal eg dela ei aldeles fantastisk oppskrift med dykk. Eg kaller det kake, men det er eigentleg meir konfekt, og den er ein absolutt vinnar. 

Eg fekk med meg oppskrifta då eg var utvekslingselev i hine harde dagar i Brisbane, Australia der eg gjekk på Ferny Grove Highschool. Mor mi var ein racer på kjøkenet noko som delvis forklarer kvifor eg gjekk opp 10 kg på eit halvår. Ho var også med på Weight Watchers (Grethe Rohdes inspirator) slik at eg klarte å gå ned igjen før eg reiste heim. Vel, vel, nok om det. Ein kan ikkje snakka om vekt og slanking når ein skal presentera tidenes kaloribombe.

Botn: 

250 ml kveitemjøl (sikta seier oppskrifta, men det er eg for lat til)

250 ml kokos

250 ml lettpakka brunsukker (den typen som vert til stein viss han står for mykje i fri luft)

125 g  smør

2 tsk   bakepulver

Bland godt og press det så ut i ei form på 18x28 cm eller lag dobbel porsjon til langpanne.

Steik i 10 min på 180 grader

Karamell-laget:

2 boksar sweetened and condensed milk (kjøpast på importbutikkar)

2 matskeier sirup (helst lys, men eg har også brukt mørk)

30 g smør

Bland dette og kok det i mikro eller i ein kjele. Eg koker det opp til det er i ferd med å bobla seg over kanten, trekker det av plata til det roer seg og gjentar dette til det har fosskoka  4-5 gonger. ( ser no at i oppskrifta står det kok opp og la det koke i 5 min på svak varme) Poenget er sjølvsagt at det skal verta tjukkare. Heller det så over botnlaget og set i omnen på 180 grader i 10 min. La det avkjøla.

Sjokoladetrekk:

200g kokesjokolade, mørk eller lys

30g delfiafeitt.

Smelt det saman i eit vannbad og hell så over karamellaget.

Enjoy!

Denne kaka er nesten alltid ein suksess, og den eigner seg best i små porsjonar.