Kunst for barn

Det er gøy når ein tar barn på alvor og lager kunstutstillingar for barn. Ofte vert det mykje interaktiv kunst som eg gjerne skulle sett meir av for vaksne også. Eg er ikkje sikker på om eg tykkjer denne utstillinga i Gallery of Modern Art i Brisbane har den beste. Den er veldig sukkertøyklissete, men for all del mykje fine detaljar å sjå på. I tillegg var det eit rom fullt av skjermar der ein kunne byggja si eiga verd etter inspirasjon frå denne utstillinga. Den størst og artigaste utstillinga for både store og små er nok den som eg nemnde i førre innlegg. Det er for så vidt eit døme på at store og små kan ha like stor glede av den same utstilling.

Men eg vil så absolutt seia hurra for Bergen Kunsthall sin Kunstlab for barn. Den er open fram til 08.09.2013. Her var det alt frå dei stre målarane til interaktiv kunst, fargelære, perspektiv, former med meir. Her skal vi gå fleire gonger, men eg tykkjer det er stivt med 100 kr for vaksne trass i at det er gratis for barn og trass i at same billett kan brukast på alle tre kunstmusea. Det er liksom ikkje så aktuelt for ein småbarnsfamilie å gå frå kunstmuseum til kunstmuseum.

På tampen vil eg ropa nok eit hurra for Bjørn Sortland si barnebok "Raudt, blått og litt gult". Det er som ein klassikar å rekna. Eg hadde vore på leit etter den, men så fekk vi den til jul. Litjpia vil gjerne lesa boka og då var det litt artig at vi hadde lese om Munch og Picasso i boka of fann bilete av båe to på Kunstlab.

Kva har eg på nattbordet?

Starlet frå 80-talet som ikkje har ligge i flyttelassa mine, men som eg derimot kjøpte i rein nostalgi på ein loppemarknad. Det er også ein del gamle interiørblad og eit eller anna Elle, eller noko slikt. I tillegg "Sara og bølla", litt Albert Åberg, "El club de los viernes" (den strikkeromanen frå New York som eg trur eg har blogga om for lenge sidan og aldri får lest ferdig fordi eg ikkje orker å lesa når eg legg meg), Ann Oakley "Essays on women, medicine and health" (høyrest veldig intelektuelt ut ikkje sant. Vel eg har kome halvegs, men eg lånte den for over tre år sidan av sjefen... Leste faktisk i den på toget så no er det berre eit par essays igjen). "Naturlig sland" av Fedon Lindberg har eg flytta opp i hylla igjen. Kan jo ikkje lesa slikt i jula.
Kva har du på nattbordet?

I ryddesjauen har eg også fått meg nytt nattbord. Det fann eg på loftet i bygården. Meiner å hugsa at vi sparte det i den store oppryddinga i vår fordi eg ville ha det, men viss nokre naboar les dette no og meiner det er deira og at dei vil ha det tilbake så sei endeleg ifrå. Legg elles også merke til den gamle skuleplansjen eg fann på ein marknad i Trikkehallen på Møhlenpris. Hugsar godt desse historiske plansjane frå skuletida mi på slutten av 70-talet.

Snart er det nytt år. Håper alle får ein fin kveld og eit innhaldsrikt og positivt nytt år.

Kva snakker ein med jenter om?

BIFF er over og ut for denne gong, og trass i nydeleg vær i Bergen så fekk eg heldigvis med meg nokre filmar. Den siste eg såg var Miss Representation. Filmen ser på den utrulege makta som ligg i media og korleis media portretterer kvinner og på den måten oppdrar våre barn til å sjå på kjønn.

Kvinner vert stadig meir objektifisert og fokuset på kropp og utsjånad har på ingen måte vorte redusert. Vi har mote og sminke for førskulebarn.

Men det er jo diverre ikkje berre media. For kva seier vi til jenter? Via Ylvalias univers fann eg denne bloggposten og linken til Lisa Bloom How to talk to little girls. Må diverre innrømma at jenter oftare enn gutar får kommentarar på kleda sine eller hårfrisyren sjølv om det og skal seiast at det å kommentera ei leike eller figuren på genseren til gutar også er ice-breakers. Men eg er heilt for å generelt ta fokus vekk frå klede og utsjånad og heller over på bøker.

Cherry blossom to go - ferdig blokka

Endeleg har eg fått strekt ut den derre krøllate filla som låg i sofaen og som eg har slitt over ein del kvelder. Umåtleg kjedeleg med omganger på 500 masker når ein må strikke vrang.

Som sagt ikkje spesielt begeistra, men så ser eg det plutseleg fiks ferdig blokka og då får pipa ein annan låt. Det vart jo skikkeleg lekker jo. Og det til tross for at oleanna-garnet var lit tjukkare enn garnet frå Tulliball.

Veit ikkje om eg hiver meg over eit så stort sjal ein gong til med det fyrste. Spissen når meg til under rompa og det må vera ca 2 m breidt for det er i alle fall godt breiare enn eg er lang. Derimot er det fjærlett, og det kan ein ikkje seia om meg. Med eit slikt nydeleg, tynt garn så må det naturleg nok vera lett. Eg brukte ikkje opp heile nøstet ein gong så det veg under 100 g. 

Her ser det blokking frå bokhylla. Judith etterlyste bilder frå bokhyllene vår. Vel, her har du mi. Eg sverger til Ivar-hyllar i rein nostalgi i tillegg til at eg tykkjer dei er passe røffe og ujålete. Her er det engelsk litteratur for seg, spansk i eit hjørne, krim for seg, feministisk litteratur, songbøker, historie, teikneserier (eg har komplett serieheftesamling av Modesty Blaise) i tillegg til skjønnlitteratur, DVD'ar og leiker.

 Ha ein strålande dag og kveld, eg skal avgarde på jobb.

Ribbebukser igjen

Då har eg endeleg gjort ferdig den siste buksa også. Vel, den har vore ferdig ei lita tid, men eg har nett vore på konferanse i Sevilla heilt utan strikketøy. Kanskje like greit då det var tropisk varmt og nesten tomt for oksygen i konferansesalen delar av tida. Anten så har dei på air con alt for høgt eller så ikkje i det heile. I staden for strikketøy kjøpte eg boka "El club de los viernes se reúne de nuevo" som på engelsk heiter "knit two" om ein strikkeklubb som treffast kvar fredag. Boka handlar sjølvsagt meir om kvinnene i klubben og deira venskap enn om strikking. Den fyrste boka var ein bestseljar. Rett nok har eg ikkje lese den, men det er i alle fall lett og hyggeleg lesnad. Det er betydeleg enklare å lesa bøker omsett til spansk enn å lesa bøker som orginalt sett er skrive på spansk. Oversettarar er aldri like blømande språkleg. Dessutan må dei halda tempoet oppe for å oppnå ei løn ein kanskje kan leva av så då er ikkje kreativitet like mykje i høgsetet.

No er alle buksene sendt avgarde dit dei skal høyra heime på Tiller og i Åsane. 

Må seia at eg i grunnen er godt nøgd. Dei vart nokre herlege sukkertøy, og det har vore hyggeleg med tilbakemeldingar. Dette er altså den siste buksa for no. Dersom eg hadde vore litt flinkare til å ha fleire prosjekt gåande på ein gong så hadde eg kanskje gidda ei til, men eg sit monomant og arbeider med eit prosjekt i gangen. No er det i staden kåpe på gang og så spørs det om det ikkje må verta ein hals eller to til barnehagebarnet mitt. Det har vorte ofseleg kaldt ute. Kva skal vi med snø i oktober, eller i det heile for that matter?

I have finally finished the three rib pants that I set out to knit and they have been sent to their new homes. Unfortunately I am not to fond of knitting these pants but they are a treasure when we come into winter. If I had only been able to keep more than one project at a time so that I don't get too tired and bored I might have knit another one straight away. Luckily my little girl is getting new ones made by my mother. 

I was just in Sevilla, Spain and since I didn't bring my knitting (too warm) I bought the book "El club de los viernes se reúne de nuevo" or "knit two" as it is called in English about this knitting club that unite in a knitting shop in NY on Fridays. It is more about the people than their knitting but it is very lovely.