Vottetid

Og julegåvetid. 32 masker på garn med ca tjukkelse som vamsegarn og ein enkel tommel utan å auka frå ribbekanten til tommelen. No får restegarnet svingt seg.

Burde vore flinkare til å strikka slik småstrikk. Besta vår i etasjen under har den siste drøye månaden kome opp i ca 50 stk vottar, halsar og luer som ho skal selga på marknaden i Ulvik i helga. Ein imponerande produksjon. Det er langt frå det eg har klart å få til. Håper det kjem riktig mange til marknaden i Ulvik i helga.

Elles driv eg og pakker før australiaturen. Lurte på om eg skulle skriva ein haug med julekort også, men lurer på om eg ikkje heller skal prioritera å strikka :-).

Oppdatering på Fanaboleroen

Som strengt tatt ikkje lenger er nokon bolero som de kanskje kan sjå. Eg fann ut at eg er for tjukk på midten til å ha lyst på bolera. Det er deilig å skjula magen. I alle fall forsøka å skjula den.

Det går altså framover. No også som vest. Som de ser så har eg lagt til dei same firkantane på bærestykket som på ermene og i tillegg lagt til ein god del ekstra striper for å få betre lengde. Eg har faktisk strikka tre grøne og tre kvite striper før eg byrja å skrå over bringa.

Når eg no sit her med denne vesten så fekk eg faktisk lyst til å strikka meg ein lekker vest også Ysolda har fleire eg liker.

Snart går heldigvis turen til Australia, og eg byrjar så vidt å få hovudet over vatn, men berre så vidt. Framleis har eg ein del ting som skal i mål, men vår fantastiske besta i etasjen under har lovt meg husvask medan vi er i Australia i julegåve så då roer eg i alle fall ned den nerven litt. Fantastisk julegåve! Skuldrene letta mange hakk.

God natt i stua og framleis god helg.

Hidden igjen

Trass i at eg ikkje er heilt sikker på kor nøgd eg er med måten ein auker på til dette sjalet sidand det liksom ender med å "krympa" litt nedst så har eg altså strikka eitt til. Eg liker nemleg veldig godt den bølgekanten nedst. Kanskje må eg modifisera og laga mitt eige mønster. Denne gongen har eg brukt Drops alpakka (sennepsgul) og babyull frå Gjestal (brun). Mønsteret er altså Hidden in the forest av Veera Välimäki.

Det er ikkje alltid like enkelt å ta fine bilete i november i Bergen, men no har vi jo fint vær for tida. I tillegg har Litjpia plutseleg vist interesse for å vera modell. Det er verkeleg noko nytt. Kanskje ho var mest opptatt av å få merksemd frå mora som hadde vore meir enn busy og ein smule avvisande i forkant. Papirsortering, rydding, husvask - blæh for store og små.

PS: legg merke til den fine kombinasjonen med badedrakt og stiliongs. Vi prøver ut feriegarderoben.

Elles er det lite tid til blogging for tida. Litt stressa for å få i mål ein del ting før vi hiv oss på flyet til Australia om eit par veker. Eg skal på kongress og Litjpia med bestemor som barnevakt skal vera med. 

No har eg bestillt julekort, men lurer jo på kva slags prioritering det er frå mi side. Skikkeleg krampetiltak sidan vi kjem heim to dagar før jul, men det er vel greit å senda slike kort på litjjulkvelden og?

Tunisia - ull eller tull

Var det ikkje Expertreiser dei heitte dei som hadde superbillige turar til syden på 90-talet? Vi rakk så vidt ein tur til Tunisia før dei gjekk konkurs og fleire flylass sto fast rundt omkring.

Bra tur. Vi rusla oss også inn i nokre bakgater og fann ein høgst lokal utsalsstad som mellom anna solgte dette garnet. Det er ganske røfft spunne og ujamnt med rusk og rask stikkande ut både her og der. Eigentleg trur eg det er til bruk i kelimtepper. No er eg jaggu ikkje sikker på om det er ull. Det har litt uklår tekstur. Vel, uansett så har eg no strikka eit slags teppe som i utgangspunktet skal tovast.... så då får eg i alle fall svar på ullkvaliteten.

Eg har ein del garn igjen og håper inderleg at det kan tovast, men det gjer seg ikkje så verst slik det er no heller. Målet er å produsera sitjeunderlag. Besta vår har hatt besøk av niese Stine frå Svolvær som lager nokre aldeles nydelege og smarte sitjeunderlag. Det er altså ho vi prøver å etterapa.

Elles går det mykje i kursing for tida. Epidemiologi, puh, det er i grunnen ganske vanskeleg og himla mykje statistikk. Odds ratio og relativ risiko, eg kjenner meg halvt hjelpelaus. I tillegg køddar iphoto med meg så eg får ikkje redigert bileta så her ser det mine fantastiske bilete frå stova ein sein, sur laurdagskveld.

Kva snakker ein med jenter om?

BIFF er over og ut for denne gong, og trass i nydeleg vær i Bergen så fekk eg heldigvis med meg nokre filmar. Den siste eg såg var Miss Representation. Filmen ser på den utrulege makta som ligg i media og korleis media portretterer kvinner og på den måten oppdrar våre barn til å sjå på kjønn.

Kvinner vert stadig meir objektifisert og fokuset på kropp og utsjånad har på ingen måte vorte redusert. Vi har mote og sminke for førskulebarn.

Men det er jo diverre ikkje berre media. For kva seier vi til jenter? Via Ylvalias univers fann eg denne bloggposten og linken til Lisa Bloom How to talk to little girls. Må diverre innrømma at jenter oftare enn gutar får kommentarar på kleda sine eller hårfrisyren sjølv om det og skal seiast at det å kommentera ei leike eller figuren på genseren til gutar også er ice-breakers. Men eg er heilt for å generelt ta fokus vekk frå klede og utsjånad og heller over på bøker.

Gamalt plagg - ny eigar

 

Har rett som det er vore inspirert av Kaffe Fasset også då eg strikka denne dressen i 2007. No har den kome i retur og har vorte nett passe stor til Litjpia. 

Ho kledde han utruleg godt og har på dette biletet vore grei med mor si for eigentleg tykkjer ho dressen er for babyar. Etter å ha fått mykje skryt for han i løpet av dagen frå fleire så er det lov å håpa at han kan verta brukt i barnehagen i vinter.

Eg nyt kvart eit minutt ho går med han og heldigvis har vi arvtakarar slik at strikkeplagga vert brukt av meir enn eitt barn. Nett dette plagget lurer eg også på om ikkje skal få lova til å koma i nostalgibunken slik at det kan dukka opp i seinare generasjonar også.

Fritt etter Fana

Sidsel J. Høivik har laga nokre fine boleroversjonar av både Fanakofta og Setesdalskofta. 

Eg har sett på dei tidlegare, men no fekk eg plutseleg ånden over meg og smatt innom Husfliden i dag for å handla Finullgarn.

Valet fall på Fanakofta. Kunne jo ikkje verta anna når eg trass alt bur i Bergen.

Eg har så vidt kome igang og her ser de fargevalet. Hovudfargane er ubleika kvit og mosegrøn.

No maser Litjpia om at ho og vil ha. Enno er mor den største helten.