Strandkjole

Eg har ikkje berre lagt stein i sommar. Litt strikking vart det også. Pickles sin strandjole. Det som skulle verta årets sommarkjole er ferdig no som hausten står for tur. Diverre er eg ikkje ein gong sikker på om litjpia vil ha han. 

 

Det tok ekstra lang tid fordi Pickles hadde klart å pakke med eit nøste som var feilfarga. Det var det andre nøstet eg strikka med og vart ikkje oppdaga før eg var godt igang med det fjerde. Opprekking og venting på nytt nøste medan ein er på ferie. I tillegg var det ikkje nok garn til å følga mønsteret så eg måtte laga ei løysing med å bruka kontrastfargen for å få nok lengde. 

Fekk nytt nøste, men ikkje meir enn eit lite unnskyld per mail. Veit ikkje, men hadde i grunnen rekna med å få tilbod om eit gratis mønster eller noko liknande i alle fall som plaster på såret. Ingenting i staden sit eg her med ein kjole som er ferdig nokre veker på etterskot. Vi får sjå om den er passe til neste år også.

Fin er han i alle fall og det er eit deilig garn.

Kluter

Berre for å visa at eg har strikka litt i det siste. Motivasjonen og inspirasjonen er kanskje ikkje den største, men litt hjernedaud småstrikk kan ein jo klare. Då får eg i tillegg brukt litt av restegarnet og det trengst. Har i grunnen som mål å koma litt lenger ned i restebunken i løpet av hausten.

Ha ein strålande tysdag!

Sommarkjole

I den laaaange ventetida då eg gjekk og venta på å få henta Litjpia så for det ein del strikkeplagg mellom fingrane.  Det gjorde dette plagget også. Eg skulle freista å imponera damene på barneheimen til å tru at ho kom til ein skikkeleg heim. No er det jo slettes ikkje sikkert at dei tykkjer strikkekjolar er det flottaste i verda, men ein blondeinspirert modell tenkte eg i alle fall var i rette gata. Til sjuande og sist viste det seg at han var alt for stor. Likevel var det den kjolen vi kledde på ho på siste flyet, rett før vi landa og velkomstkomiteen skulle få sjå ho. 

No derimot er kjolen heilt perfekt og faktisk rett så søt. 

Oppskrifta er frå Mandarin barn 0904. De finn oppskrifta på Ravelry her. Eg hugsar ikkje heilt kva storleik eg strikka, men truleg 2 år og heller ikkje kva for garn eg endte opp med.

Småstrikk

Været er utruleg vakkert og lite strikkeinspirerande for tida, men ei god veninna har nett fått verdast finaste gut. Det er inspirerande. 

Ho meiner at ein overdriver ullbruken på små ungar og at dei godt kan få lov til å ha på seg bomull.... Det er altså barnelegen si tilråding (ho er barnelege) så då måtte eg finna noko anna enn ull. 

Eg har funne noko garn i ei restekorg som eg trudde var bomull, men det viste seg å vera 50% bomull og 50% bambus. Veldig mjukt og deilig er det i alle fall og heiter Luna frå Løve garn. Modellen er den same hjelmlua som alltid, men vesleguten har meir i vente.

Dei siste dagane har vi levd i Nygårdsparken saman med studentane og russen. Litjpia har allereie lært kva russekort er. Herleg, herleg med vår.